Inflammation is the most common symptom of this responce in all disease. It make pain, fever, swelling, redness….

But sometime in some disease like cancer or autoimmune disease we have not considerable inflamation.

Immunology studies and researches have most value in all branch of medicine. Therefore we try study immunology variation in patients that prescribed homeopathy remedy.

In this way we looking for your proposal.

Type 1 diabetes is one of autoimmune disorder resulting from lymphocyte-mediated destruction of insulin-producing β cells in pancreas. In most of diabetic patients homeopathy can treat or limit illness whit unknown mechanism. Amount of usefulness of this method is related to stage of disease or damage of pancreas.

Most of skin allergic disease like urticaria always very good responses to homeopathy treats. But affecting mechanism exactly doesn’t recognition.

A very low dose of a chemical agent may trigger from an organism the opposite response to a very high dose.

chemical agent usualy:

poisoning in high dose, curing in middle dose (inhibit the sign),  stimulating in very low dose (like homeopathy effects)

Hormesis (from Greek hórmēsis “rapid motion, eagerness,” from ancient Greek hormáein “to set in motion, impel, urge on”) is the term for generally-favorable biological responses to low exposures to toxins and other stressors. A pollutant or toxin showing hormesis thus has the opposite effect in small doses as in large doses. A related concept is Mithridatism, which refers to the willful exposure to toxins in an attempt to develop immunity against them.

In toxicology , hormesis is a dose response phenomenon characterized by a low dose stimulation, high dose inhibition, resulting in either a J-shaped or an inverted U-shaped dose response. Such environmental factors that would seem to produce positive responses have also been termed “eustress”.

The hormesis model of dose response is vigorously debated. The notion that hormesis is a widespread or important phenomenon in biological systems is not widely accepted.

The biochemical mechanisms by which hormesis works are not well understood. It is conjectured that low doses of toxins or other stressors might activate the repair mechanisms of the body. The repair process fixes not only the damage caused by the toxin, but also other low-level damage that might have accumulated before without triggering the repair mechanism.

Read more in Wikipedia

Honey and Health

Honey is a substance produced by bees from the nectar of plants. usually it is used as a medicine.

Honey is composed of two main sugars, levulose and dextrose. These sugars do not need to be broken down by the digestive process, so honey is quickly absorbed into the bloodstream, giving a quick energy boost to the body. It also contains protein, vitamins and minerals, but no cholesterol.

also it can become contaminated with germs from plants, bees, and dust during production, and also during collection and processing. Fortunately, the germ-fighting characteristics of honey ensure that most contaminating organisms cannot survive or reproduce. However, bacteria that reproduce using spores, including the bacterium that causes botulism , may remain . This explains why botulism has been reported in infants given honey by mouth ( therefore Infants up to one year of age should not be fed raw honey). To solve this problem, medical-grade honey (Medihoney) is irradiated to inactive the bacterial spores. Medical-grade honey is also standardized to have consistent germ-fighting activity. Some experts also suggest that medical-grade honey should be collected from hives that are free from germs and not treated with antibiotics, and that the nectar should be from plants that have not been treated with pesticides.

Honey has been used in many medical applications over the years, but recent studies are now able to prove its beneficial nature in some applications, including as antibacterial topical treatment for burns and ulcers. The reason is because honey has osmotic properties; that is, it tends to withdraw water. Water molecules strongly react with the sugars in honey, leaving little water available for microorganisms. Thus, infection-causing bacteria is literally dehydrated to death by honey. Enzymatic activities of honey also produce hydrogen peroxide, which generate highly reactive free radicals which kill bacteria, further contributing to its antibacterial properties. Honey has also been used to successfully store skin grafts for up to twelve weeks. Lab tests have shown that different types of honey have differing antibacterial sensitivities, so research continues to determine which floral sources are most beneficial.

you should  remember that honey can be different effect  in different peoples, because different region honey have different  pollen, germ, dust, … and it can be different action in biologic and immunology systems.

Don’t confuse honey with bee pollen, bee venom, and royal jelly.

Example of honey recipes:

stomach ache relife whth the help of honey

Ingredients:

• 1 teaspoon honey
• 1/2 cup hot water
• 1/2 lemon, juice of
• 1/4 teaspoon freshly grated ginger  (optional)

هدف اين  قسمت وب سایت آشنائی و معرفي هوميوپاتي به علاقمندان فارسی زبان و برطرف نمودن برخی ابهاماتی است که بعلت دسترس نبودن اطلاعات صحیح با پایه علمی قوی در برخی از افراد ایجاد شده، می باشد.

اين قسمت اطلاعاتي كلي، خلاصه و در عين حال كامل در اختيار عموم تحصيل كرده ها از جمله پزشكان قرار مي‌دهد. در نگاهی دقیقتر می‌توان دریافت که قوانین سلامتی و بیماری همواره ثابت بوده و تناقضی بین اصول آن در روشهای درمانی معتبر وجود ندارد. با توجه به سیر و تکامل تاریخ پزشکی می‌بینیم که هدف تمام پزشکان و درمانگران با وجود استفاده از روشهای مختلف درمانی، همواره برگرداندن سلامتی بیماران است. ولی تحولات تاریخی گاه شرایطی را ایجاد کرده که موجب پیشرفت بیشتر برخی از این روشهای درمانی و فراموشی برخی دیگر شده. ولی بجاست بار دیگر در نگاهی جامع‌تر محاسن و محدودیتهای روشهای درمانی مختلف را بدرستی بشناسیم تا در درمان بیماریها به موفقیتهای بیشتر و بهتری دست یابیم.

درمیان روشهای درمانی، هومیوپاتی مهمترین روشی است که درک علمی رایج را برای درمان بیماریها تغییر داده است. اگرچه بسیاری از پزشکانی که هومیوپاتی را تجربه کرده اند این روش را مفید و موثر میدانند ولی بعلت عدم آشنائی کامل با این روش درمانی ونیز عدم مطابقت این روش با تصورات قبلیشان از بیماری و درمان، هنوز قادر به بهره گیری مناسب از این روش درمانی نیستند. لذا برای برطرف کردن این مسئله تجدید نظر در کتب درسی دانشگاهی در آینده غیر قابل اجتناب بنظر میرسد.همانطور که اخیرا در برخی کتب مرجع پزشکی (مثل رفرانسهای طب داخلی یا زنان) فصل مستقلی با نام طب کل نگر یا هومیوپاتی اضافه گردیده و از درمانهای هومیوپاتی بعنوان درمانهائی موثر و بی ضرر مطالب مفیدی عنوان شده است.

امیدوارم این مطالب ضمن برطرف نمودن دیدگاه صرفا مادی به بیمار و بیماری، درک بهتری ازروش درمان هومیوپاتی ارائه نماید.

همچنین این وب سایت با ایجاد امکان درمان اینترنتی و از راه دور، کمک زیادی به بیمارانی که دسترسی به پزشک هومیوپات ندارند خواهد نمود

تعريفهاي مختلفي از سلامتي بيان شده:

شايد تعريفي كه توسط سازمان بهداشت جهاني (WHO) ارائه گرديده نسبتا كامل وعامه پسندتر باشد. تعريف ارائه شده از نظر سازمان بهداشت جهاني عبارت است از: سلامتي حالتي از صحت كامل جسمي، روحي و اجتماعي و نه فقط فقدان بيماري وناتواني است.

با دقت در اين تعريف در ميابيم كه سلامتي امري پويا و ديناميك است و ممكن است از فردي به فرد ديگر و در شرايط و موقعيتهاي مختلف متفاوت باشد. و نمي توان آنرا مثل فرمولهاي رياضي ثابت و استاتيك در نظر گرفت.

• پس براي برخورداري از يك سلامتي واقعي، فقط توجه به برطرف كردن علايم بيماري كافي نيست بلكه بايد به ذهن، احساس و روح بيمار نيز توجه كرد و سعي نمود تا فرد هميشه در بهترين شرايط ممكن زندگي كند تا از زندگي بهره بيشتري ببرد.  پس سلامتي همان وضعيت متعادل و طبيعي بدن مي‌باشد كه در آن، فرد احساس بيماري نكرده، كاركرد غيرطبيعي و يا احساس ناخوشايندي در او وجود نداشته باشد (تعریف هومیوپاتی از سلامتی) این وضعیت همواره با توجه به شرایط، برای هر فرد وضعیت واحدی است که به قدرت مقابله و انطباق‌پذيري جسمي و رواني فرد با شرايط محيط نیز بستگي دارد. و فردي كه قدرت مقابله و تطابق بيشتري با شرايط جديد داشته باشد فرد سالم‌تري خواهد بود.

بيماري چيست؟ آيا بيماري چيزي است كه از بيرون وارد مي شود؟ چه تغييري رخ مي دهد كه فرد بيمار محسوب مي شود؟

اگر طبق تعریف فوق سلامتی را بهترین وضعیت تعادلی در نظر بگیریم بيماري خروج فرد از تعادل است . پس هر عامل و استرسي مثل: ميكروبها، ويروسها، هيجانات، ترسها، استرسهاي اجتماعي و شغلي و… به شرط آنكه تعادل فرد را بهم بزنند عامل بيماريزا محسوب ميشوند (این تغییر  در هر یک از سطوح جسمی، احساسی و ذهنی که باشد می‌تواند بقییه قسمتها رانیز تحت تاثیر قرار دهد).

پس هر فرد اگر در وضعيت تعادلي طبيعي خود نباشد، در وضعيت جديدي است كه همان بيماري است. و اين وضعيت جديد نیز در هر زمانی در هر فرد وضعيت واحدی است هر چند که ممکن است علائم مختلفی در فرد بیمار بروز دهد.

• بنابر این با توجه به تعریف سلامتی در میابیم که سلامتی در هرزمان با توجه به شرایط هر فرد وضعیت واحدی است در حالی که هر نوع تغییر وضعیت از این شرایط وضعیتهای جدید متنوعی با توجه به استعدادهای زمینه‌ای فرد ایجاد می‌کند که بیماری نامیده می‌شود ولی در هر صورت فرد در یک زمان در یکی از این وضعیتهای غیر طبیعی قرار دارد و نمی تواند همزمان در وضعیتهای متنوع و متفاوتی باشد.

از طرفی بيماري يك چيز خارجي و اضافه نيست كه به فرد افزوده شود و او را بيمار كند؛ بلكه بيماري خود همين وضعيت جديد شخص است بنابراين بيمار است كه بايد درمان شود نه صرفا علائم متعدد بيماري.  

وقتی استرسی به بدن وارد می‌شود چه اتفاقی می‌افتد؟

وقتي استرسي بر بدن وارد مي‌شود (يعني عاملي بدن را تحت تاثير قرار مي‌دهد) بدن انسان بر اساس قدرت فطري خود سعي در دفع آن استرس مي‌كند بگونه‌اي كه آن عامل تاثيري در تعادل فرد ايجاد نكند بعبارت ديگر فرد بيمار نشود در اين وضعيت سه حالت محتمل است:

الف- اگر اين اين عامل ضعيفتر از قدرت دروني يا همان نيروي حياتي فرد باشد نيروي حياتي واكنش مناسبي نشان مي‌دهد و عامل حذف مي‌شود و فرد بيمار نمي‌شود و اغلب حتي اين تغييرات را درك نمي‌كند.

ب- و اگراين عامل نزديك به حد قدرت دروني يا همان نيروي حياتي فرد باشد نيروي حياتي براي حفظ تعادل و سلامتي در يك چالش و مبارزه با اين استرس قرار مي‌گيرد و علائم بيماري مثل تب، درد و . . . بروز مي‌كند. در اين حالت يا پس از مدت كوتاهي نيروي حياتي عامل استرس‌زا را بطور كامل حذف مي‌كند و بيماري بهبود مي‌يابد و يا با آن عامل بيماريزا كنار آمده و بعد از برطرف شدن علائم اوليه، بيماري مزمن مي‌شود .

ج- و اگر عامل بيماريزا قويتر از حداكثر توان نيروي حياتي باشد و نيروي حياتي قدرت مقابله با آن را نداشته باشد فرد مي‌ميرد .

در دنياي مادي گراي دو قرن پيش اروپا، ساموئل هانمن با نگرشي موشكافانه و فراتر از نگرشي صرفا مادي به اين نتيجه رسيد كه بايد شعوري بنيادي بر عملكرد بدن انسان حاكم باشد

كه اين شعور يا نيروي فطري اوليه را نيروي حياتي ناميد و آنرا عامل حفظ سلامت (تعادل) بدن دانست و بيان كرد كه هرگاه محرك تنش زائي به فرد وارد شود اين شعور بنيادي آنرا حل و فصل مي كند. تا تعادل فرد بهم نخورد و هر گاه اين محرك قوي تر از اين شعور بنيادي باشد و نيروي حياتي نتواند آنرا بدرستي بشناسد يا با آن بطور كامل مقابله نمايد، علائم بيماري در فرد بروز مي كند و اين علائم نشانه تلاش ناقص بدن براي شفاي خويش است.

البته قرنها قبل از هانمن نيز بر اساس اعتقادات و تعاليم اسلامي، علما، انديشمندان و فلاسفه مسلمان از جمله جابرابن حيان و حكيم ابوعلي‌سينا و . . . بر اين باور بوده و هستند كه انسان در بدو خلقت (حضرت آدم) بر اساس فطرت اوليه‌اش در بهشت سالم و كامل آفريده شده‌اند اين فطرت يا شعور اوليه را كه همواره تمايل و تلاش براي حفظ نظم وسلامتي دارد نيروي حياتي مي‌ناميم. انسان با وجود داشتن چنين شعور اوليه‌اي در اين جهان مادي، بدنبال تاثيرات محيطي كم‌كم تغييراتي در جسمش و ذهنش ايجاد شده و اين تغييرات او را مساعد بيماري نموده است ( توضيحات بيشتري در قسمتهاي بعدي آورده شده).

همان‌طور كه مي‌دانيم مقوله بيماري و سلامت امري است كه مربوط به موجودات زنده مي‌باشد. هنگامي كه ظرفي مي‌‌شكند و يا جسدي توسط باكتري‌ها تجزيه مي‌شود صفت بيماري را براي آن در نظر نمي‌گيريم و تنها بيماري را مي‌توانيم به موجودات زنده اطلاق نماييم. بنابراين، بيماري از جنس حيات و غيرمادي مي‌باشد و قوانين ديناميك بر آن حاكم مي‌باشد.

در طب هومیوپاتی اين كيفيت غيرمادي را كه موجب تمايز موجودات زنده از مواد بيجان مي‌گردد، نيروي حياتي يا (Vital Force)   ناميده مي‌شود و وظيفه آن حفظ ارگانيسم در حداكثر سلامت مي‌باشد، زيرا در صورتي كه اين نيرو، موجود را در حداكثر سلامت ممكن حفظ ننمايد، موجود زنده ناچار بايد در اثر عوامل بيماري‌زاي متنوع محيط خارج به‌تدريج مضحمل شود و از بين برود. در حالي كه تجربه از چنين امري حكايت نمي‌كند و اكثر افراد، حداقل در مدت نسبتا طولاني زندگي خود در سطح ثابتي از سلامت مي‌باشند.

با حذف اين كيفيت و بروز مرگ، جسم به‌سرعت توسط اين عوامل خارجي منهدم و تجزيه مي‌شود؛ اما اين نيروي حياتي گاهي در اثر عوامل مختلفي كه ذكر خواهد شد به‌تدريج مضمحل مي‌شود و توانايي خود را براي دفاع از حيات فرد از دست مي‌دهد و با مرگ اين روند تكميل خواهد شد.

بدن تمام موجودات زنده دارای نیروی حیاتی ویژه و منحصر به فردی هستند که خداوند عنایت فرموده. این نیروی حیات با قدرت و نفوذ خود تمام جنبه های زندگی و حیات ارگانیسمها را هوشمندانه کنترل کرده و نظم می‌بخشد و اگر این نیروی حیات را از موجود زنده بگیریم تبدیل به جسم غیر جاندار می‌شود. اثرات متقابلی بین جسم و حیات وجود دارد. هر گونه تغییر نامطلوب جسمی و روحی اثراتی در نیروی حیات میگذارد و این نیروی حیات است که به کمک ابزارهای خود یعنی مکانیسمهای بیوفیزیکی و بیوشیمیائی بصورت هوشمندانه و پویا سعی در اصلاح تغییرات نامطلوب سيستم ايمني و فيزولوژيك بدن مینماید و بیماری را بهبود میدهد. گاه نیروی حیاتی ضعیف شده یا قدرت کافی براي شناخت و از بین بردن مشکل ایجاد شده را از دست می‌دهد و بیماری ایجاد می‌شود. داروهای هومیوپاتی با کمک و تقویت نیرویهاي حیاتی قدرت شناخت، کنترل و بهبود بیماری را افزایش میدهد وچون درمان بیماری با اصلاح و افزایش قابلیتها وتوانائی های درونی بدن انجام می‌گیرد بهبودی سریعتر و دائمی‌تر ایجاد میشود.

خصوصيات  اصلي نيروي حياتي:

نيروي حياتي امري هوشمند و شعورمند، غيرمادي و ديناميك و فاقد قدرت انتخاب است؛ يعني در هر زمان با توجه به هوشمندبودن، حتما و هميشه بهترين واكنش خود را نشان مي‌دهد.در تمام سطوح و قسمت‌هاي مختلف موجود زنده، جاري و حاضر مي‌باشد و اگر نتواند با استرس وارده مقابله كند آنرا در ارگاني كه كمترين اهميت را براي حيات دارد يا ضعيفترين ارگان تخليه مي‌كند.

با توجه به خصوصيات ذكرشده، نيروي حياتي همواره به گونه اي واكنش نشان مي‌دهد كه ارگانيسم كمترين فاصله را از سلامتي پيداكند (نزديكترين وضعيت را نسبت به وضعيت عادي و طبيعي حفط كند) و بعلت شعورمند بودن در هر لحظه و هر شرايطي، اين واكنش بهترين واكنش ممكن براي حفظ حداكثر سلامت ارگانيسم مي‌باشد. البته نحوه واكنش به  توان نيروي حياتي و شدت و خصوصيات استرس يا عامل پاتوژن بستگي دارد.

در برخورد عامل بيماري با نيروي حياتي سه وضعيت كلي محتمل است:

الف- نيروي حياتي به استرس يا همان عامل بيماريزا واكنش مناسبي نشان مي‌دهد ودر نتيجه بيماري بهبود ميابد مثل بيماريهاي حاد.

ب- – شدت استرس در حدي است كه از حداكثر توان مقابله نيروي حياتي بيشتر است، در اين حال مرگ اتفاق مي‌افتد.

ج- – نيروي حياتي واكنش كافي ومناسبي به استرس نشان نمي‌دهد و عامل پاتوژن باعث تخريب بيشتر موجود زنده و نيروي حياتيش شده (و فرد تضعفتر مي‌گردد) و درنتيجه بيماري باقي مانده و مزمن مي‌شود.

* از زمان بقراط پدر علم طب و حتی پیش از آن روشهای متعددی در درمان بیماریها بکار میرفته،

بطور کلی در درمان یک بیماری به چند روش متفاوت میتوان عمل کرد كه مهمترين آنها عبارتند از:

الف- آنتی‌پاتی يا ضد درماني كه اغلب توسط طب رایج استفاده مي‌شود. در این روش اغلب برای هر یک از علائم مهم بیماری یک دارو ضد آن علامت تجویز می‌شود مثلا برای آبریزش بینی بدون در نظر گرفتن علت آن یکی از انواع  آنتی هیستامین‌ها تجویز می‌گردد و براي سردرد داروي ضد درد تجويز مي‌شود يا در بيماريهاي عفوني با تجويز آنتي بيوتيك ميكروبها را از بين برده يا تعداد آنها را محدود مي‌كنند تا بدن راحت‌تر بر بيماري غالب شود و با کاهش علائم بیماری، بیمار احساس بهبودی می‌کند و اگر درمانی رخ  دهد بطور غير مستقيم توسط سیستم ایمنی بدن رخ میدهد نه داروی تجویز شده. سئوالي كه ممكن است به ذهن خطور مي‌كند اين است آنتي‌بيوتيكها خودشان مستقيما حتي بدون دخالت سيستم ايمني بيماريهاي عفوني را درمان مي‌كنند. اين مسئله به ظاهر صحيح است ولي اشكالات عمده بر آن وارد است  مثلا وقتي دانش‌آموزي عامل يك بيماري ميكروبي را با سرفه يا عطسه كردن در هواي كلاسي پخش مي‌كند همه دانش‌آموزان آن كلاس مبتلا نمي‌شوند و فقط افرادي كه استعداد خاصي براي ابتلا به آن بيماري دارند يا به عبارت ديگر سيستم ايمني‌شان نسبت به آن بيماري ضعيف عمل مي‌كند مبتلا مي‌شوند. با كمي دقت بيشتر متوجه مي‌شويم كه اشكال اوليه و اساسي كه بايد درمان شود ضعف سيستم ايمني فرد در پاسخ دهي به آن عامل عفوني است نه خود عامل عفوني. پس با توجه به اينكه آنتي‌بيوتيكها به ميكربها اثر مي‌كنند و اثر مثبتي در از بين بردن ضعف سيستم ايمني كه علت اصلي بيماريهاي عفوني است ندارند مي‌توان گفت كه آنتي‌بيوتيكها اثر كمكي در كنترل بيماري دارند نه اثر درماني. نكته ديگر اين است كه اگر آنتي‌بيوتيكها را از اين روش درمان حذف كنيم بقيه داروها اغلب فقط اثر تسكيني دارند.

ب- هومیوپاتی ، در اين روش از داروها يا عواملي كه تصوير مشابه بيماري با زمان اثر بسيار كوتاهتر دارند  جهت تحريك دقيق و هشيار كردن سيستم حياتي وايمني بدن و ايجاد تغيير متناسب در اعضايي كه تعادل شان بهم خورده (بيمار شده‌اند) استفاده مي‌شود. در این روش درمان مستقيما به كمك سیستم حیاتی و سیستم ایمنی خود بيمار صورت مي‌گيرد. اصل بنيادي و اوليه اين است كه بدن انسان بر اساس فطرت الهي، براي حفط تعادل و سلامتي، قادر است در برابر بيماريها واكنش نشان داده وآنها را از بين ببرد و بيماري زماني ايجاد مي‌شود كه اين قدرت فطري (نيروي حياتي) نتواند بيماري را تشخيص دهد يا قدرت عامل بيماريزا بيش از توان نيروي حياتي باشد. بنابر اين اگر ماده يا عاملي مشابه و قويتر بتواند نيروي حياتي را تحريك كند موجب بروز اثرات درماني و درمان بيماري مي‌شود. براي بروز اثر درماني سه شرط لازم است: اولا عامل مشابه باشد تا تحريك ايجاد شده مشابه واكنشي باشد كه براي درمان بيماري موجود لازم است. ثانيا قويتر باشد چرا كه تحريك ايجاد شده توسط عامل كنوني نتوانسته بدن را وادار به واكنش درماني كند. ثالثا اثري كوتاه مدت داشته باشد تا خودش بيماري طولاني مدتي ايجاد نكند (اگر زمان اثرش به اندازه مورد نياز براي تحريك نيروي حياتي باشد كافي است). پس در اين روش حداقل دوز موثر، از داروي مشابه با بيماري، سلامتي را به ارمغان مي‌آورد. البته اگر قدرت عامل بيماريزا بيش از توان نيروي حياتي باشد مرگ اتفاق مي‌افتد مگر اينكه قدرت نيروي حياتي افزايش داده شود يا تاثير عامل بيماريزا به بدن به طريق ديگري كم يا خنثي شود.

ج- آلوپاتی ، در اين روش از دارو يا روش درماني كه ارتباط مستقيم و شناخته شده‌اي با بيماري ندارد استفاده ميشود. مثلا درمان تشنج يا  جوش صورت با مصرف ملين. در اين حالت ملين با ايجاد اسهال بيماري جديد غير مشابه قوي‌تري ايجاد مي كند كه به بيماري ضعيف قبلي اجازه ظهور نمي دهد.